خرید دی ال سی Hunt Showdown 1896 Myth of the Moors

این DLC شامل یک شکارچی، دو سلاح و یک ابزار است:

- The Moorhound (Hunter)
- Maw of Darkness (Romero 77)
- Hell's Dewclaw (Pax)
- Snarling Dawn (Flare) تپانچه)


The Moorhound 

جیکوب آرون قصد کشتن سگ سیاه دوزخ را داشت، اما تبدیل به چهره ای تقریبا مترادف با سگ شکاری او اکنون او به جنگ صلیبی خود ادامه می دهد، با چندین دهه زنده ماندن از سرزمین های خشن و چشمانی که وحشت های وصف ناپذیری را دیده اند و او را به دشمنی افسانه ای تبدیل کرده اند. 


Maw of Darkness 

ژاکوب تفنگ ساچمهای پدر مرحومش را به دنیای اموات برد و این تنها چیزی بود که با او به پورتمادوک بازگشت. از آن زمان، هرگز کنارش را ترک نکرده است - در حالی که روی خزه می خوابد، به سینه اش چسبیده است. این تفنگ ساچمه ای بیش از آن چیزی که جیکوب بتواند شمارش کند جانورانی را کشته است و هیچ انسانی و Devilی نمی تواند جلوی کشتن تعداد بیشماری از آن را بگیرد. 


Hell’s Dewclaw 

یادگاری از قلعه ای که او از وحشت مائوث دوگ رها کرد، این کالدول پکس توسط The Moorhound گرامی داشته می شود. با این حال، هموطنان اطراف نیز از آن رنجیده می شوند، که اکنون می ترسند که سایه ها دیوانه ای را نگه دارند که تفنگی با بهترین کیفیت در دست دارد. 


Snarling Dawn 

مه غلیظ بر لنگه های آلبیون نشسته است. این تپانچه مشعل از پوشش ابر عبور می کند و طعمه The Moorhound را نشان می دهد. اگرچه این به موقعیت او خیانت می کند، اما دیدن نور Snarling Dawn به این معنی است که دیگر برای شما دیر شده است. 


داستان های یک سگ سیاه ترسناک در گوشه و کنار ولز، اسکاتلند و انگلستان نفوذ می کند. گهگاه محافظ زمین است، اما معمولاً فال آن و عامل مرگ است، همانطور که در شهر پورتمادوک ولز چنین بود. بنابراین، یک گروه شش نفره با یک انگیزه به راه افتادند: کشتن سگ شکاری سیاهی که به مورخه های آن ها تسخیر شده بود. هر شش نفر قبل از ناپدید شدن در مه ابدی مورها، تمسخر، نصیحت و التماس را نادیده گرفتند. شهر تا صبح منتظر بازگشت آنها بود. مؤمنان یک هفته صبر کردند. خانواده ها یک ماه صبر کردند. اما زمانی که فصل تغییر کرد، همه امید خود را از دست دادند.

بیش از یک سال بعد، جوانترین حزب، یعقوب آرون هفده ساله، بازگشت. کبود و خون آلود، او تنها بود – اما سر سگی را دوبرابر بزرگتر از سر سگ دیگر حمل می کرد، چشمانش هنوز از آتش مایع سرخ می شد. جیکوب هرگز یک داستان را دوبار بازگو نکرد، اما یک جزئیات وجود داشت که ثابت ماند: گروهش برای یافتن جانور به دنیای زیرین سفر کردند و او تنها کسی بود که فرار کرد.

به زودی، یعقوب مملو از نامه هایی از شهرهایی شد که در ترس از سگ های تاریک دوزخی خود زندگی می کردند. جیکوب خسته، مضطرب و با جراحاتی که هنوز التیام نیافته بود، از شنیدن خبر سگ های هیولایی بیشتر خشمگین شد. او در سفر به لنگرگاه های دوردست تردیدی نداشت، جایی که زندگی اش در تلاشی بی پایان برای بیرون راندن همه سگ های دوزخی از جزیره تلف شد.

سرانجام، شایعات درباره سگ سیاه به انقراض نزدیک شد. به جای آنها، مسافران و کافه ها داستان های The Moorhound را تعریف می کردند: شکارچی که روی مه می رود، با رعد و برق برخورد می کند و از مورخه های مقدس خود در برابر م***ان محافظت می کند. اکنون کودکان و بزرگسالان به طور یکسان از The Moorhound می ترسیدند، همان مردی که می خواست آنها را از شر سگ هایی که در کابوس هایشان می چرخیدند خلاص کند.

شاید از این خیانت آشفته شده باشد، جیکوب اکنون به سمت سرزمین جدیدی حرکت می کند، جایی که ممکن است اسطوره خود را پشت سر بگذارد و به مبارزه خود با دنیای زیرین و دسته های جدید Hellhounds آن ادامه دهد. یا شاید او هیچ اهمیتی به اسطوره ها نمی دهد و بیش از نیم قرن پس از ترک پورتمادوک، بایو تنها چیزی را که می داند ارائه می دهد: یک شکار.