خرید دی ال سی استراتژیک Total War ATTILA Empires of Sand Culture Pack

شن های سرخ، امپراتوری های فراموش شده

بسته ی Empires of Sand Culture Pack، گستره ی Total War: ATTILA را به سرزمین هایی می برد که مسیرهای بازرگانی، دژهای سنگی و ارتش های سبک بال در آن ها برای بقا می جنگند. سه جناح تازه، هرکدام اقتصاد، ارتش و شیوه ی توسعه ی مخصوص خود را دارند و به کمپین چهره ای متفاوت می بخشند.

آکسوم، حِمیَر و تنوخیدها در کمپین های تک نفره و چندنفره، نبردهای سفارشی و میدان های چندنفره در دسترس قرار می گیرند. گروه فرهنگی پادشاهی های بیابانی نیز مزایایی مانند افزایش بهداشت مناطق، قدرت بیشتر در نبردهای بیابانی و مصونیت در برابر فرسایش محیطی دارد.

در این سرزمین، هر مسیر تجاری می تواند به ثروت یا محاصره ختم شود؛ ارتش های کوچک، اگر در زمان درست حرکت کنند، سرنوشت یک امپراتوری را تغییر می دهند.

پادشاهی هایی میان سنگ و ماسه

پادشاهی های بیابانی از مزایای مشترکی بهره می برند: دو واحد افزایش بهداشت در تمام مناطق، پانزده امتیاز حمله ی نزدیک در نبردهای بیابانی و مصونیت از فرسایش بیابان. این ویژگی ها، آن ها را برای نبردهای طولانی در مناطق خشک آماده می کند.

باورهای فرهنگی و تصمیم های دشوار

سه سنت فرهنگی تازه، یعنی مسیحیت شرقی، یهودیت و پاگانیسم سامی، ساختار کمپین را پیچیده تر می کنند. آکسوم میان مسیحیت شرقی و پاگانیسم سامی انتخاب دارد و حِمیَر میان یهودیت و پاگانیسم سامی مسیر خود را مشخص می کند.

ساختمان ها و فناوری های دوگانه

آکسوم و حِمیَر برای هر سنت اصلی، زنجیره ی ساختمان و فناوری جداگانه دارند. حتی زمانی که یک سنت در قلمرو غالب نیست، ساختمان های مربوط به آن قابل ساخت هستند؛ بنابراین تغییر مسیر فرهنگی به واکنشی حساب شده در برابر شرایط کمپین تبدیل می شود.

پادگان های رده پنج و پیروزی های چندمسیره

برای باز کردن پادگان های رده پنج، نفوذ سنت مربوطه باید به ۷۵ درصد برسد. این ساختمان ها واحدهای نخبه و مزایای کمپینی متنوعی ارائه می کنند. هر جناح پادشاهی های بیابانی همچنین مجموعه ای جداگانه از اهداف پیروزی و دستاوردها دارد.

اقتصاد در برابر ثبات

زنجیره ی صنعتی لذت درآمد زیادی تولید می کند، اما برتری سنت فرهنگی را کاهش می دهد. فناوری های اختصاصی، رویدادهای واکنشی و جریمه های شدیدتر ناهماهنگی، مدیریت عمومی استان ها را به بخش مهمی از برنامه ریزی تبدیل می کنند.

سه پرچم در افق دور

هر جناح تازه، ترکیبی از تاریخ منطقه ای، نیروهای ویژه و قوانین اختصاصی را وارد نقشه می کند؛ از شورش متحرک تنوخیدها تا شبکه ی تجاری آکسوم و سازگاری های نظامی حِمیَر.

تنوخیدها؛ یورش بی وقفه از دل بیابان

تنوخیدها یک جناح هوردی با سبک تهاجمی هستند. غذا از نبرد با سکونتگاه ها به دست می آید، پیروزی های نظامی رشد هورد را افزایش می دهد و ارتش هایی که در حالت یورش قرار دارند، هر نوبت یک واحد میلیشیای شورشی رایگان دریافت می کنند.

مسیر مهاجرت تا ساختن قلمرو

درخت ساختمان هورد این جناح ۳۴ سازه ی تازه با آثار و تأثیرات کمپینی اختصاصی دارد. زنجیره ی رویدادهای ویژه، شورش علیه قدرت های رقیب را دنبال می کند و سرانجام راه را برای سکونت و شکل گیری یک امپراتوری باز می گذارد.

ماموریت ها رده های بالاتر پادگان را آزاد می کنند و نیروهای رومیِ جداشده را به ارتش می افزایند. ترکیب سواره نظام ضربتی، نیروهای مخفی کار و پیکمن های سریع، کنترل نواحی نبرد و مدیریت لحظه ای واحدها را به محور تاکتیک تنوخیدها تبدیل می کند.

• نیروهای سبک پرتابی با قابلیت پنهان ماندن در تمام زمین ها
• پیکمن های سریع با پیشروی تهاجمی و دفاع مناسب در برابر تیراندازی
• سواره نظام سبک با استقرار چریکی و قدرت ضربه ی نخست
• محافظان سنگین و نیروهای رومیِ جداشده برای نگه داشتن خطوط نبرد

آکسوم؛ ثروتی که از مسیرهای تجاری می رسد

آکسوم در ساحل آفریقا قرار دارد و قدرت خود را از مسیرهای تجاری می گیرد. هر شبکه ی تجاری فعال، سی واحد غذا ایجاد می کند تا سقف ۱۵۰ واحد؛ استخر نیروهای مزدور سریع تر پر می شود و درآمد تجارت نیز ده درصد افزایش می یابد.

ادویه، تجارت و نیروهای ترکیبی

زنجیره ی رویدادهای آکسوم، دسترسی به ساختمان های ادویه و نیروهایی با تأثیرپذیری هندی را فراهم می کند. ارتش این جناح بر نیزه داران قدرتمند و نیروهای ضربتی سبک زره تکیه دارد و واحدهایی مانند تیراندازان سگ دار، سواران شتر، تیراندازان سواره و نیروهای ترکیبی تبر و کمان را در اختیار می گذارد.

برخی واحدهای نخبه با انتخاب مسیر فرهنگی مشخص آزاد می شوند؛ بنابراین ساختار ارتش آکسوم به تصمیم های مدیریتی و جهت گیری کمپین وابسته خواهد بود.

حِمیَر؛ استقامت در سرزمین خشک

حِمیَر پادشاهی نیرومند شبه جزیره است که برای ادامه ی حیات در مناطق خشک، از ارتشی مقاوم و سازوکارهای اقتصادی ویژه بهره می برد. نرخ خستگی نیروها پانزده درصد کمتر است و توانایی خرابکاران بیابانی، بازسازی نیروهای بیگانه را در مناطقی که ارتش حضور دارد متوقف می کند.

سد مأرب و بهای نگه داری

سد مأرب ساختمان ویژه ی پایتخت حِمیَر است و باروری را افزایش می دهد. رویدادهای دوره ای میان تعمیر پرهزینه ی سد و خطر جاری شدن سیلاب قرار می گیرند؛ نگه داری درست، مجموعه ای از مزایا را فعال می کند و بی توجهی، ثبات اقتصادی منطقه را تهدید خواهد کرد.

ارتش حِمیَر بر واحدهای دفاعی سنگین، نیروهای شترسوار و سربازانی با استقامت بالا بنا شده است. تیراندازان سبک با سپر بزرگ، جنگجویان تبرزن، سواران پرتابگر و واحدهای دفاعی زره پوش، انعطاف لازم برای نبردهای طولانی را فراهم می کنند.

پادشاهی های بیابانی و میدان های تازه

این گروه فرهنگی با افزایش بهداشت مناطق، قدرت حمله در نبردهای بیابانی و مصونیت از فرسایش، به جناح هایی تبدیل می شود که محیط را به بخشی از استراتژی خود بدل می کنند.

فرهنگ، دیپلماسی و ساختار کمپین

سه سنت فرهنگی جدید بر ساختمان ها، فناوری ها، اهداف پیروزی، رویدادها و روابط دیپلماتیک اثر می گذارند. آکسوم و حِمیَر با داشتن دو مسیر اصلی، می توانند ساختار قلمرو و ترکیب ارتش را مطابق شرایط تغییر دهند.

پادگان های نخبه و رویدادهای واکنشی

رسیدن نفوذ یک سنت به ۷۵ درصد، پادگان رده پنج آن را فعال می کند. رویدادهای واکنشی زمانی رخ می دهند که شرایط فرهنگی ویژه ای شکل بگیرد و تصمیم های اقتصادی یا نظامی تازه ای پیش روی فرمانده قرار دهد.

نبرد بر سر سه سرزمین

آکسوم، حِمیَر و تنوخیدها سه تجربه ی متفاوت در نقشه ی کمپین ارائه می دهند: تجارت و درآمد، دفاع فرسایشی و مهاجرت تهاجمی. تفاوت پاداش ها و محدودیت های آن ها باعث می شود هر شروع، ریتم و چشم انداز مخصوص خود را داشته باشد.

تنوخیدها؛ هوردی برای فرماندهان جسور

تنوخیدها با اقتصاد وابسته به غارت و رشد حاصل از پیروزی، برای سبک بازی سریع ساخته شده اند. ساختمان های هورد، زنجیره ی رویداد ویژه و آزادسازی تدریجی پادگان ها، مسیر یک گروه مهاجر را تا تشکیل قلمرو دنبال می کنند.

سواره نظام های سبک، نیروهای کمین گر، پیکمن های سریع، میلیشیای کم هزینه و واحدهای سنگین رومی، مجموعه ای برای حمله، فریب و کنترل ناحیه می سازند.

آکسوم؛ دروازه ای به سوی شرق

آکسوم با شبکه ی تأمین غذا، درآمد تجارت و بازسازی سریع نیروهای مزدور، جناحی اقتصادی و انعطاف پذیر است. رویدادهای منابع و ساختمان های ادویه، رشد این پادشاهی را به مسیرهای بازرگانی وابسته می کنند.

نیزه داران دفاعی، شترسواران، تیراندازان کمین گر، نیروهای سگ دار و واحدهای ترکیبی، ارتشی متنوع برای دفاع از مسیرهای تجاری می سازند.

حِمیَر؛ دیوارهای زنده در شنزار

حِمیَر به لطف کاهش خستگی، سد مأرب و توانایی توقف بازسازی نیروهای خارجی، در نبردهای طولانی برتری دارد. تصمیم گیری درباره ی تعمیر سد، انتخاب مسیر فرهنگی و استفاده از واحدهای شترسوار، هویت این جناح را شکل می دهد.

واحدهای دفاعی سنگین، جنگجویان تبرزن، تیراندازان سواره و نیروهای کمین گر، حِمیَر را به نیرویی مناسب برای فرسوده کردن دشمن و حفظ مناطق کلیدی تبدیل می کنند.